Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Σύγχρονα καί περίεργα θαύματα τού Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου...



Στροφάδες : Αριστερά ο μεγάλος Πύργος τών Παλαιολόγων καί έμπροσθέν του η Ιερά Μονή Στροφάδων όπου ασκήτεψε ο θαυματουργός Άγιος Διονύσιος...

---------------------

Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου ! Τά θαύματα πού έχει κάνει είναι όχι μόνο άπειρα, αλλά πρωτοφανή καί περίεργα. Μερικά από αυτά, σύγχρονα θαύματα τής εποχής μας, δημοσιεύουμε παρακάτω...


-------------------------------

«…Είμαι ένας υπέργηρος ιερομόναχος από την Ι. Μονή Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου. Εις την Ιερά Μονή κατετάγην την 17ην Σεπτεμβρίου 1935 και την 1η Οκτωβρίου επήγα όπως όλοι οι δόκιμοι τότε της Ι. Μονής στα Στροφάδια. Τα Στροφάδια είναι δυο νησάκια που απέχουν 40 μίλια από την Ζάκυνθο. Εκεί δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά μόνο το Μοναστήρι, όπου και ο τάφος του Αγίου Διονυσίου και ο φάρος. Εκεί έμεινα 4,5 χρόνια. Πολλά θαύματα άκουσα και είδαν τα μάτια μου. Θα σας αναφέρω λίγα προς δόξαν του Τριαδικού Θεού και της Παναγίας μας.
Οι πατέρες εκεί είχαν μεγάλη ευλάβεια και αγάπη προς την Παναγία μας. Όλη την ημέρα έλεγαν «Παντοχαρά» μου, Παναγία μου Παντοχαρά μου !
Και η Παναγία μας όλους τους προστάτευε και τους ανακούφιζε από τους κόπους και τις ταλαιπωρίες της εκεί σκληρής ζωής.
Είχαν φτιάξει 3 καμίνια διά να βγάζουν κεραμίδια και τούβλα που χρειάζονταν για τις ανάγκες τους, λόγω της δύσκολης συγκοινωνίας (διότι τότε δεν υπήρχαν καΐκια με μηχανές, μόνο με πανιά ταξίδευαν) να προμηθευτούν τα αναγκαία από τη Ζάκυνθο. Έτσι εξαναγκάστηκαν και έφτιαξαν τα καμίνια.
Εργάζονταν πολύ σκληρά και η Παναγία μας, σαν άλλη στοργική μάννα, τους περίμενε στην πύλη της Μονής και τους σκούπιζε τον ιδρώτα. Ένας μοναχός ονόματι Αβέρκιος, λέγει στην Παναγίας μας· «Παναγία μου εγώ είμαι αμαρτωλός, δεν θέλω να με σκουπίσης», και του λέγει η Παναγία:
― Α! Αβέρκιε, αν δεν σε σκουπίσω δεν θα είσαι παιδί δικό μου.


Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

«Καίγομαι ! καίγομαι ! Βοήθεια πεθαίνω…»

ena me agia oikogeneia 4









Από ένα γράμμα πού διαβάσαμε...

------------------------   
"...Είμαι ακόμη σοκαρισμένη με ότι μού συνέβη... Δεν μπορώ να ξεχάσω αυτό πού τελευταία έγινε στον άνδρα μου καθώς ξεψυχούσε...

Δεν είχαμε πολλές σχέσεις με την Εκκλησία αλλά εγώ θέλησα να κοινωνήσει ο άνδρας μου, έτσι για το καλό πού λέμε μια και ήταν πολύ σοβαρά τελευταία . Φωνάξαμε έναν παπά από την Ενορία.

Ήλθε πράγματι με το δισκοπότηρο αλλά μας είπε ότι εφ΄ όσον ο άρρωστος καταλαβαίνει και μιλάει ακόμη ότι δεν μπορεί να τον κοινωνήσει αν πρώτα δεν Εξομολογηθεί τις αμαρτίες του μια καί αυτή είναι η τάξη της Εκκλησίας. Δεν είχε ποτέ του εξομολογηθεί.
Του είπαμε και επιμέναμε σ΄ αυτό, να τον κοινωνήσει, γιατί μπορεί και να πεθάνει.Τί θα πεί δηλαδή να εξομολογηθεί; Δεν σκότωσε και κανέναν άνθρωπο ! Ο άνδρας μου παρακολουθούσε αμίλητος. Στην επιμονή μου ο παπάς συγκατένευσε, τον κοινώνησε και έφυγε… Δεν πέρασαν πέντε λεπτά και ο άνδρας μου άρχισε να φωνάζει δυνατά «Καίγομαι ! καίγομαι ! Βοήθεια πεθαίνω…» λές και είχε πάρει ακουαφόρτε και δηλητήριο…. Ξεψύχησε αμέσως στα χέρια μου! Είμαι ακόμη σοκαρισμένη από αυτό πού συνέβη, δεν έχω συνέλθει, δεν μπορώ να ξεχάσω την φοβερή έκφραση του ανθρώπου μου καθώς φώναζε σαν να του καίγονταν τα σωθικά του…

Γιάννα Κ., Θεσσαλονίκη


Αγαπητή φίλη.

Κατ΄ αρχάς σας συλλυπούμεθα για τον θάνατο του άνδρα σας. Κατά δεύτερο λόγο τώρα, αυτό πού σας συνέβη ήταν λίγο πολύ… κάτι το αναμενόμενο! Πιθανόν δεν το ξέρατε, το καταλαβαίνουμε αυτό. Αλλά δυστυχώς σ΄ εσάς έπεσε ο κλήρος να βιώσετε μία πραγματικότητα πού δεν την ζούνε όλοι όσοι φεύγουν κοινωνημένοι μέν, αλλά ανεξομολόγητοι δε, απ΄ αυτή την ζωή…Αλλά την ζούνε μόνο κάποιοι λίγοι ( ο «κλήρος» και ο «λαχνός» πού λέμε) για να παραδειγματιστούν και να παραδειγματιζόμαστε όλοι εμείς οί υπόλοιποι πού θα θελήσουν να κάνουν τα ίδια…Σωστά σάς είπε ο ιερέας ότι πρέπει πρώτα να εξομολογηθεί και μετά να κοινωνήσει εφ΄ όσον άκουγε, μίλαγε, καταλάβαινε... Κι΄ αυτό, γιατί η Αγία Κοινωνία περιέχει μέσα της τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό ολοζώντανο, ασχέτως εάν εμείς δεν τον βλέπουμε, πού δεν μπορεί να σταθεί μέσα σε σώμα και ψυχή πού δεν έχει καθαριστεί από τις αμαρτίες της…

Η Θεότητα του Χριστού όπου μπαίνει καίει τα πάντα ! Καίει τις αμαρτίες όταν ο άνθρωπος τις έχει ομολογήσει στον έστω και αμαρτωλό ιερέα πού έχει Αποστολική χειροτονία και διαδοχή, αλλά καίει και τον άνθρωπο πού έχει το θράσος να παίρνει την Θεότητα μέσα του χωρίς να είναι καθαρή η ψυχή του..
Προσέξτε τώρα παρακάτω τι λέει η Αγία Γραφή γι΄ αυτούς πού κοινωνάνε αναξίως μιά και η Αγία Κοινωνία είναι μαχαίρι δίκοπο.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Τό «βιογραφικό σημείωμα» του Αγίου Ανδρέα για να προσληφθεί» στην ομάδα των Αποστόλων…





Ο Απόστολος Ανδρέας κήρυξε κατά την παράδοση στην Συρία, Βιθυνία, Πόντο και μετά στην Σκυθία, την νότιο δηλαδή Ρωσία...

Έφθασε μέχρι του Δνείπερου ποταμού και τού τόπου πού σήμερα είναι κτισμένο το Κίεβο.
Πέρασε βέβαια η εορτή του Πολιούχου μας Αγίου Ανδρέα, έγραψαν άλλοι για την γεμάτη διωγμούς ζωή του, έγιναν τόσες και τόσες εκδηλώσεις μέσα στα λεγόμενα Πρωτοκλήτεια, αλλά πάντα κάθε εορτή έχει έναν μεθεόρτιο κύκλο κάποιων ημερών πού λήγει την 7η ημέρα, ώς «απόδοση» της εορτής. Είμαστε λοιπόν ακόμη  μέσα στις μέρες αυτές, και δεν μπορέσαμε να αρνηθούμε για δημοσίευση ένα πολύ ενδιαφέρον μικρό κείμενο πού μας στείλανε :

«….Τις μέρες αυτές πού η τοπική Εκκλησία των Πατρών τίμησε τήν μνήμη ενός μεγάλου Αποστόλου, τοῦ Αγίου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, θα ήθελα  νά ξεκινήσω τις σκέψεις μου μέ ἕνα απλό ἐρώτημα :

Αλήθεια, ἄν σ΄ όλους εμάς ἔλεγε σήμερα ὁ Χριστός «θέλω νά σᾶς προσλάβω στην ομάδα τῶν Ἀποστόλων, νά γίνετε κι΄ εσείς Απόστολοι, και θέλω να μοῦ φέρνατε ἕνα βιογραφικό σας να δώ πώς βλέπετε κι΄ εσείς τον εαυτό σας…», τί θά τού γράφατε μέσα;

Μή βιάζεσθε νά ἀπαντήσετε.
Τό ἀπήντησε σήμερα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, στό κείμενο πού θα διαβάσουμε λίγο παρακάτω :

«…Ἀδελφοί !  Νομίζω ὅτι ὁ Θεὸς ἄφησε ἐμᾶς τοὺς Αποστόλους νὰ ἐμφανισθοῦμε σαν τους πιο τελευταίους, σὰν καταδικασμένους εἰς θάνατον πού βαδίζουν στον τόπο της εκτέλεσης…Διότι  γίναμε μολόγημα και  παράδοξο θέαμα  σε όλο τον κόσμο, στοὺς αγγέλους πού θαυμάζουν, καὶ στοὺς ἀνθρώπους πού μας χλευάζουν...


Ἐμεῖς, ( μ΄ αυτές τις ταλαιπωρίες και τους διωγμούς για την πίστη μας στον Αληθινό Θεό )  θεωρούμαστε  μωροὶ και ανόητοι  χάριν τοῦ Χριστοῦ, ενώ σεῖς ( πού δεν μάχεσθε για την ίδια πίστη αλλά από μακριά και χωρίς κινδύνους στέκεσθε ) θεωρείσθε  φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἐμεῖς θεωρούμαστε ἀδύνατοι, εσεῖς δυνατοί· εσεῖς ἔνδοξοι, ἐμεῖς ἄσημοι ( χωρίς καμία δόξα και αξίωμα και επί πλέον κυνηγημένοι…).


Από την ημέρα πού λάβαμε το Αποστολικό αξίωμα  ώς αὐτὴ τὴν ώρα ( πού σας γράφω αυτό το γράμμα ) καὶ πεινᾶμε καὶ διψᾶμε, δεν έχουμε ρούχα να προφυλαχτούμε από την κακοκαιρία μέσα στις διαδρομές από πόλι σε πόλι, δεχόμαστε ραπίσματα και γρονθοκοπήματα  από τους αντίθετους, διάγομεν βίον πλανόδιο, κοπιάζουμε ἐργαζόμενοι μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια ( και δεν ανεχόμαστε να μας ταϊζουν άλλοι...)


Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Τό τελευταίο θαύμα τού Αγιάννη τού Ρώσσου στόν «Ευαγγελισμό»…




Συγκλονίζει ένα νέο θαύμα του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου
 
(1690 - 1730 ).

Τώρα, σήμερα, στήν εποχή μας, καί «τώ καιρώ ετούτω...» όχι μόνο «τώ καιρώ εκείνω…»

---------------------




Δύο ώρες περίπου προσευχόταν κλαίγοντας ο Κωνσταντίνος Πολυχρονίου, ανώτερος Κρατικός υπάλληλος μπροστά στό ολόσωμο Άγιο λείψανο στό Προκόπι Ευβοίας.

Μπήκε στην εκκλησία με πυτζάμες κάτι που έκανε εντύπωση σε όλους.
Τον σταμάτησε ένας ιερέας και τον ρώτησε γιατί έκλαιγε τόση ώρα, και γιατί δεν ήταν ντυμένος κανονικά.

«Όχι πάτερ», απάντησε και συνέχισε, «με ξεκούρασε για πολλά χρόνια ο Άγιος, αυτός, ο μεγάλος και θαυματουργός γιατρός που υπηρετείτε. Το πρωί στον «Ευαγγελισμό» ήρθε η γυναίκα μου να με δει.
Έχει περάσει μιά 10ετία και πλέον γιά να μπορέσω να σταθώ όρθιος όπως με βλέπετε τώρα.
Μία χρόνια πάθηση του νευρικού συστήματος και μία αρρώστια που είχα περάσει, μου έφεραν βαρειά αναπηρία τόση, που έχασα καί τήν θέση μου...

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Να με κάψουν σαν πεθάνω, ή να με θάψουν ;




Ψήνουνε ανθρώπους, έστω καί πεθαμένους, σάν να ψήνουνε τίποτα αρνιά ! 


Ιδού τό κατάντημα τής νέας Ελλάδας...






Στήν σύγκληση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας πού έγινε πρό ημερών, αποφασίστηκε από τους Πατέρες , ότι για όσους επιλέξουν να αποτεφρωθούν, απαγορεύεται η νεκρώσιμος ακολουθία καθώς και το μνημόσυνο.

Πάνω σ΄ αυτή την απόφαση τοποθετήθηκε ο Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας ( περιοχή Παναγίας Μαλεβή ) κ. Αλέξανδρος ο οποίος δήλωσε:
"Οι άνθρωποι σήμερα εμφανίζονται, να είναι τάχα προοδευτικοί και μοντέρνοι και πολιτισμένοι, καί κάποιοι θέλουν νά αποτεφρώνονται και όχι νά θάβονται, με τον παραδοσιακό, και χριστιανικό τρόπο. "

"Η αποτέφρωση είναι ένα φαινόμενο, που παρατηρείται και στα αρχαία χρόνια. Ήταν όμως έθιμο των βάρβαρων λαών. Οι Έλληνες σε δύσκολες καταστάσεις αποτέφρωναν, όπως π.χ. στον Τρωικό πόλεμο, όπου ήταν αδύνατο να ενταφιάσουν τα λείψανα των πολεμιστών τους σε ξένα εδάφη. Η αποτέφρωση λοιπόν, γενικά, παρατηρείτο στους βάρβαρους λαούς της Ανατολής. "
"Αντίθετα, οι πολιτισμένοι άνθρωποι είχαν στις κοινωνίες τους την ταφή. Βλέπουμε στους αρχαίους Ελληνικούς χρόνους τον τάφο π.χ. του Αγαμέμνονα, τους τάφους της Βεργίνας, τον τάφο τώρα στην Αμφίπολη. Η ταφή ήταν εκδήλωση πολιτισμού. Αντίστοιχα, οι Αιγύπτιοι έθαβαν τους βασιλείς τους και τα σημαίνοντα πρόσωπα σε πυραμίδες. Οι Εβραίοι, επίσης, έθαβαν και σήμερα έχουμε στη Χεβρώνα τους Τάφους των Πατριαρχών. "
"Εμείς οι Χριστιανοί έχουμε την παράδοση, ότι ο Χριστός ενταφιάστηκε και δεν αποτεφρώθηκε. Άρα, εφόσον πιστεύουμε στον Ιησού Χριστό, ο οποίος ενταφιάστηκε και δεν αποτεφρώθηκε, είμαστε υποχρεωμένοι, να ακολουθήσουμε και τον τρόπο της ταφής του. 
Αυτό το βλέπουμε και στη συνέχεια, στη ζωή της Εκκλησίας μας, όπου έχουμε τα άφθαρτα λείψανα των Αγίων. 
Εάν τα αποτεφρώναμε, τότε δε θα είχαμε αυτά τα θαυματουργά λείψανα των Αγίων, που θεραπεύουν και κάνουν θαύματα. ‘’

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Γιατί κάποιοι χριστιανοί παρασύρονται και τρέχουν σήμερα στις μαγείες;




Ο Ρουμάνος ασκητής π. Κλεόπας Ηλίε πού αρκετά χρόνια τής ζωής του τα πέρασε σέ σπηλιές στά δάση τής Ρουμανίας σκληρά καταδιωκόμενος από τό τότε κομμουνιστικό καθεστώς τού Τσαουσέσκου...
-----------------------






«….
Τρέχουνε σε όλα αυτά διότι εξέλειπε απ’ αυτούς η πίστη  και ο φόβος του Θεού, και διότι σήμερα δεν προσεύχονται σχεδόν καθόλου, ώστε να εκπληρωθούν τα αιτήματά τους  με την προσευχή και να μη τρέχουν στις μα­γείες.
Δεν διαβάζουν σήμερα την Αγία Γραφή για να ιδούν, τί τιμω­ρίες περιμένουν όλους  αυτούς πού ασχολούνται μ' αυτά…
Δεν πηγαίνουν τακτι­κά στην Εκκλησία, δεν εξομολογούνται ούτε ακόμη στις τέσσερες μεγάλες νηστείες, δεν ζητούν στις ανάγκες των την συμβουλή και την ευχή του ιερέως. 


Επί πλέον τρέχουν πολλοί στις μαγείες διότι εξέχασαν τις υποσχέσεις που έδωσαν στον Χριστό, στο μυστήριο του Βαπτίσματος, όταν είπαν ( μέσω του αναδόχου τους ) ότι :


Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Κοιμήθηκε ο μεγάλος λαϊκός Θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος…


Τον αφόρισαν παρανόμως, αναπολόγητο, και κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων τής Ορθόδοξης Εκκλησίας… 

Περισσότερα  ΕΔΩ :